Als we de toekomst van het erfgoed willen inschatten, moeten we eerst kijken waar we vandaan komen. De Tweede Wereldoorlog betekende het einde van Europa’s politieke en economische dominantie in de wereld. Vanaf dan kennen we grote belangrijke verschuivingen die diep inwerken op onze dagelijkse omgeving.

Gedurende de laatste twee decennia is het economische zwaartepunt van de wereld duidelijk aan het verschuiven naar Azië en naar China en naar India in het bijzonder. Het gevolg is niet alleen dat de economische beslissingen in deze landen worden genomen. Ook de kijk op de wereld wereld is fundamenteel aan het verschuiven. Het Westen bepaalt binnenkort niet langer meer exclusief het intellectuele referentiekader. In de wereld van vandaag en morgen zal kennis over hoe we omgaan met een wereld, die gekenmerkt wordt door cultuurverschillen, steeds van groter belang worden.

Dit is waar erfgoed een nieuwe en beslissende rol zal spelen. Erfgoed verbindt een gemeenschap niet alleen met haar verleden, het bepaalt ook hoe je omgaat met de ander. Daarom helpt erfgoed ons om na te denken over wie we zijn en hoe we met elkaar moeten omgaan in deze geglobaliseerde wereld. En dat blijkt vandaag niet altijd evident.